opis

Projekt Nietypowe lokuje się na styku sztuki i projektowania, poszukując możliwości ich współistnienia oraz wzajemnego dopełniania. Badania skupiają się nie tylko na potencjale litery, lecz także na pytaniu o możliwość jednoczesnego funkcjonowania w roli projektantki i artystki – bez konieczności dokonywania jednoznacznego wyboru między tymi obszarami.

Inspiracją do stworzenia projektu była moja osobista relacja z literą – od fascynacji jej kształtem w dzieciństwie, przez etap rygorystycznej nauki typografii, aż po potrzebę przekroczenia granic i zrozumienia litery jako materii plastycznej. „Nietypowe” wpisuje się w szerszy kontekst kulturowy współczesnej typografii, ale też w refleksję nad tożsamością artysty-projektanta. W erze cyfrowej litera staje się zmienna, kinetyczna, niematerialna, a więc wymyka się klasycznym kategoriom piękna i czytelności. Moje poszukiwania wpisują się w ten dyskurs, czerpiąc z tradycji awangardy, graffiti i możliwości, jakie dają współczesne technologie.

Deformacje traktuje jako narzędzia poznania — nie destrukcji, lecz uwolnienia formy. To pozwala mi wykreślać kroje o różnych kształtach takie jak: „Monolit”, „Lumber” czy „Glans”. Ostatnie dwa są fontami zmiennymi, co pozwala na płynne przejścia między wariantami litery. Proces projektowy był w dużej mierze eksperymentalny, oparty szkicach i próbach wizualnych. Poprzedziły go obserwacje, analizy i refleksje teoretyczne nad emocjonalnością pisma, co zawiera część teoretyczna mojej pracy dyplomowej.

Projekt ma charakter użytkowo-artystyczny: kroje pisma są gotowe do użytku, ale całość projektu można interpretować jako wypowiedź o granicach komunikacji wizualnej. W ramach dyplomu powstało siedem krojów pisma, o różnym stopniu zaawansowania, ponad 200-stronnicowa publikacja dokumentująca poszukiwania formy, sześć płócien malarskich o wymiar 2,80 m x 1,10 m, siedem plakatów 100 x 70, dwie rzeźby, instalacja z druku 3D oraz animacja.