opis

GeneraCity to działające na żywo dzieło generatywne, w którym dane miejskie stają się tworzywem graficznym. Pogoda, jakość powietrza, poziom Wisły, kierunek wiatru, kolor nieba, faza Księżyca i lokalne wiadomości wpływają na zmieniającą się kompozycję. Dane kształtują gęstość, rytm, kolor i ruch obrazu, tworząc dynamiczny portret Warszawy.

Piotr Czerski zainicjował projekt i opracował system GeneraCity. Martyna Wędzicka-Obuchowicz stworzyła autorski język wizualny warszawskiej edycji. Jej formy graficzne połączono z regułami generatywnymi, które pozwalają kompozycji reagować na zmiany danych przy zachowaniu spójności wizualnej. Projektowanie objęło zarówno elementy obrazu, jak i zasady ich zachowania w czasie.

AI wykorzystano w dwóch konkretnych obszarach. Modele językowe wspierały pisanie kodu i integrację systemu w środowisku Cursor, pod kierunkiem i nadzorem człowieka. Prace programistyczne i integracyjne wymagały około 200 godzin ludzkiej pracy. W działającym dziele model językowy służy przede wszystkim do wyodrębniania krótkich haseł z lokalnych wiadomości, które trafiają do kompozycji. Rola AI jest określona i podporządkowana autorskiej koncepcji, zaprojektowanej estetyce oraz regułom działania.

System pobiera dane co 15 minut i przekształca je w parametry sterujące obrazem. Uwzględnia także niestabilność źródeł: w razie braku danych korzysta z ostatnich użytecznych wartości lub ogranicza wpływ danego sygnału, zachowując ciągłość działania.

GeneraCity można oglądać w przeglądarce i na dużym ekranie, a zapis jego kolejnych stanów pozwala śledzić przemiany miasta w czasie. Warszawa jest pierwszą realizacją systemu otwartego na kolejne lokalizacje, ich dane i odrębne języki wizualne. Projekt zwraca uwagę na to, jak nasze doświadczenie miasta kształtują niewidoczne na co dzień sieci czujników, informacji i algorytmów.