opis
„Daj ut ia pobrusa a ti poziwai” to 400-stronicowa publikacja badawcza poświęcona historii języka polskiego, ortografii, typografii i drukarstwa. Napisana, zaprojektowana i złożona przez autorkę, przedstawia rozwój zapisu polszczyzny na podstawie wybranych źródeł rękopiśmiennych i drukowanych – od najstarszych świadectw po współczesną praktykę.
Książka składa się z trzech rozdziałów historycznych oraz 100-stronicowego specimenów kroju Hieronimus. Faksymile źródeł uzupełniają analizy znaków, transkrypcje i transliteracje, pozwalające prześledzić przemiany językowe i typograficzne zarówno poprzez lekturę, jak i porównanie form graficznych.
Koncepcja publikacji opiera się na powiązaniu przedmiotu badań ze sposobem jego przedstawienia. Projekt nawiązuje do szesnastowiecznych tradycji drukarskich: format 145 × 205 mm odwołuje się do dawnych wydań in quarto, a proporcje kolumny, marginalia, przypisy i kompozycja rozkładówek stanowią współczesną interpretację renesansowych rozwiązań wydawniczych.
Całość złożono Hieronimusem – wieloskryptowym krojem pisma opracowanym w ramach badań doktorskich. Jego rozbudowany zasób znaków historycznych odpowiada potrzebom omawianego materiału. Badania źródłowe znalazły w ten sposób zastosowanie zarówno w projekcie pisma, jak i w strukturze książki. Publikacja przedstawia historię typografii, jednocześnie wykorzystując wynikające z niej rozwiązania do przekazywania wiedzy.
Tytuł zachowuje historyczną pisownię zdania odnotowanego w trzynastowiecznej „Księdze henrykowskiej”, uznawanego za najstarsze zachowane pełne zdanie w języku polskim.
Książka została wydana własnym sumptem w nakładzie 30 egzemplarzy. Otrzymała wyróżnienie w konkursie PTWK „Najpiękniejsze Polskie Książki” i była prezentowana w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.









